Múdrosti · 5

1τοτε στησεται εν παρρησια πολλη ο δικαιος κατα προσωπον των θλιψαντων αυτον και των αθετουντων τους πονους αυτου 2ιδοντες ταραχθησονται φοβω δεινω και εκστησονται επι τω παραδοξω της σωτηριας 3ερουσιν εν εαυτοις μετανοουντες και δια στενοχωριαν πνευματος στεναξονται και ερουσιν 4ουτος ην ον εσχομεν ποτε εις γελωτα και εις παραβολην ονειδισμου οι αφρονες τον βιον αυτου ελογισαμεθα μανιαν και την τελευτην αυτου ατιμον 5πως κατελογισθη εν υιοις θεου και εν αγιοις ο κληρος αυτου εστιν 6αρα επλανηθημεν απο οδου αληθειας και το της δικαιοσυνης φως ουκ επελαμψεν ημιν και ο ηλιος ουκ ανετειλεν ημιν 7ανομιας ενεπλησθημεν τριβοις και απωλειας και διωδευσαμεν ερημους αβατους την δε οδον κυριου ουκ επεγνωμεν 8τι ωφελησεν ημας η υπερηφανια και τι πλουτος μετα αλαζονειας συμβεβληται ημιν 9παρηλθεν εκεινα παντα ως σκια και ως αγγελια παρατρεχουσα 10ως ναυς διερχομενη κυμαινομενον υδωρ ης διαβασης ουκ εστιν ιχνος ευρειν ουδε ατραπον τροπιος αυτης εν κυμασιν 11η ως ορνεου διιπταντος αερα ουθεν ευρισκεται τεκμηριον πορειας πληγη δε μαστιζομενον ταρσων πνευμα κουφον και σχιζομενον βια ροιζου κινουμενων πτερυγων διωδευθη και μετα τουτο ουχ ευρεθη σημειον επιβασεως εν αυτω 12η ως βελους βληθεντος επι σκοπον τμηθεις ο αηρ ευθεως εις εαυτον ανελυθη ως αγνοησαι την διοδον αυτου 13ουτως και ημεις γεννηθεντες εξελιπομεν και αρετης μεν σημειον ουδεν εσχομεν δειξαι εν δε τη κακια ημων κατεδαπανηθημεν 14οτι ελπις ασεβους ως φερομενος χνους υπο ανεμου και ως παχνη υπο λαιλαπος διωχθεισα λεπτη και ως καπνος υπο ανεμου διεχυθη και ως μνεια καταλυτου μονοημερου παρωδευσεν 15δικαιοι δε εις τον αιωνα ζωσιν και εν κυριω ο μισθος αυτων και η φροντις αυτων παρα υψιστω 16δια τουτο λημψονται το βασιλειον της ευπρεπειας και το διαδημα του καλλους εκ χειρος κυριου οτι τη δεξια σκεπασει αυτους και τω βραχιονι υπερασπιει αυτων 17λημψεται πανοπλιαν τον ζηλον αυτου και οπλοποιησει την κτισιν εις αμυναν εχθρων 18ενδυσεται θωρακα δικαιοσυνην και περιθησεται κορυθα κρισιν ανυποκριτον 19λημψεται ασπιδα ακαταμαχητον οσιοτητα 20οξυνει δε αποτομον οργην εις ρομφαιαν συνεκπολεμησει δε αυτω ο κοσμος επι τους παραφρονας 21πορευσονται ευστοχοι βολιδες αστραπων και ως απο ευκυκλου τοξου των νεφων επι σκοπον αλουνται 22και εκ πετροβολου θυμου πληρεις ριφησονται χαλαζαι αγανακτησει κατ' αυτων υδωρ θαλασσης ποταμοι δε συγκλυσουσιν αποτομως 23αντιστησεται αυτοις πνευμα δυναμεως και ως λαιλαψ εκλικμησει αυτους και ερημωσει πασαν την γην ανομια και η κακοπραγια περιτρεψει θρονους δυναστων