Žalmy · 91

1ψαλμος ωδης εις την ημεραν του σαββατου 2αγαθον το εξομολογεισθαι τω κυριω και ψαλλειν τω ονοματι σου υψιστε 3του αναγγελλειν το πρωι το ελεος σου και την αληθειαν σου κατα νυκτα 4εν δεκαχορδω ψαλτηριω μετ' ωδης εν κιθαρα 5οτι ευφρανας με κυριε εν τω ποιηματι σου και εν τοις εργοις των χειρων σου αγαλλιασομαι 6ως εμεγαλυνθη τα εργα σου κυριε σφοδρα εβαθυνθησαν οι διαλογισμοι σου 7ανηρ αφρων ου γνωσεται και ασυνετος ου συνησει ταυτα 8εν τω ανατειλαι τους αμαρτωλους ως χορτον και διεκυψαν παντες οι εργαζομενοι την ανομιαν οπως αν εξολεθρευθωσιν εις τον αιωνα του αιωνος 9συ δε υψιστος εις τον αιωνα κυριε 10οτι ιδου οι εχθροι σου απολουνται και διασκορπισθησονται παντες οι εργαζομενοι την ανομιαν 11και υψωθησεται ως μονοκερωτος το κερας μου και το γηρας μου εν ελαιω πιονι 12και επειδεν ο οφθαλμος μου εν τοις εχθροις μου και εν τοις επανιστανομενοις επ' εμε πονηρευομενοις ακουσεται το ους μου 13δικαιος ως φοινιξ ανθησει ωσει κεδρος η εν τω λιβανω πληθυνθησεται 14πεφυτευμενοι εν τω οικω κυριου εν ταις αυλαις του θεου ημων εξανθησουσιν 15ετι πληθυνθησονται εν γηρει πιονι και ευπαθουντες εσονται 16του αναγγειλαι οτι ευθης κυριος ο θεος μου και ουκ εστιν αδικια εν αυτω